Aslında duvar edebiyatı, bilinen en eski edebiyat türlerindendir.

İnsanlar müsait anlarında, ellerinde kalemleri varsa duvarlara hemen bir şeyler karalayıverirler. Özellikle genel tuvaletlerin duvar ve kapılarında boş yer bile bulmak zordur.

Meyhane duvarları, bar duvarları bir başka edebiyat alanıdır.

Anlam katar meyhane havasına.

Bir usta şairin “Mukassi görünür hariçten meyhane-Amma bir başka letafet vardır içerde – yani Dışarıdan bakıldığında sıkıcı görünür meyhane-Ama başka bir hoşluk vardır içerde” dediği gibi, meyhanelerin iç atmosferleri bir başkadır.

“Hangi usta şair söylemiş bunu?” diye sormayın; aklımda değil.

Sinoplu Bilgin Diyojen ile Bizans İmparatoru Romen Diyojen’i karıştıran adam durumuna düşürmeyin beni…

1992 veya 93 olacak… İstanbul Ortaköy’de ünlü Yazarlarevi meyhanesine gitmiştik İlyas Salman arkadaşla. Duvarlar o kadar doluydu ki. Hoş kafalarla, herhangi bir kağıt parçasına karalanıveren edebiyat incilerine öylesine süslemişler ki duvarları; onları okumaktan sohbete yoğunlaşamamıştım.

İşte bu edebiyat türünden küçük bir örneği sunuyorum size Cumartesi çerezi niyetine…

Bir kadeh yarar

İkincisi makul karar

Üçüncüsü kafayı sarar

Dördüncüsü keseye zarar

Beşincisi dimağı yorar

Altıncısı hatır kırar

Yedincide bela arar

Sekizincide plan kurar

Dokuzuncuda vurur kırar

Onuncuyu hakim sorar

*     *     *

Yirmi yaşına kadar hayatı öğrenmeyenin

Otuz yaşına kadar evlenmeyenin

Kırk yaşına kadar köşe dönmeyenin

Elli yaşına kadar ölmeyenin

İşi çok zor

*     *     *

-Horoz ötse de ötmese de sabah mutlaka olacaktır.

-Evlilikten önce mantık aranmaz, kiralık ev aranır.

-Kurbağayı koltuğa da oturtsan, yine çamura atlar.

-Başımızdan geçenlere değil, kafamızdan geçenlere içelim.

-Büyük adam olmaya gerek yok, sadece adam olalım yeter.

-Eşek nereden bilecek zevki sefayı, sor bakalım çekmiş mi hiç kafayı.