Bölümler
T A B L O Nurettin BURHAN
“İşsiz öğretmen” diye bir kavram yoktu bu ülkede. Kim, nereden, ne zaman, nasıl çıkardı; kesin tarih olarak bilmiyorum…
Buna ilişkin küçük bir anı aktarayım:
1985 Ocak ayında, yılbaşı tatilimi bitirip, işimin başına yani okuluma dönerken içeri alınarak işsiz bırakıldığımda, bir tek ben vardım işsiz öğretmen…
İçeride fazla tutulmadım; bırakıldım. Ancak ne yurtdışına bırakıyorlar ne de bir işte çalışmama izin veriyorlardı.
Hak arama koşuşturmalarımda, yazışmalar için adres vermem gerekiyordu ama, ev sahibi her gün kapıma dayanıp “evi boşalt” deyip durduğundan, ev adresimi veremediğim için bir posta kutusu kiralamıştım.
Bir kart bastırdım. Sitem olsun diye de kartıma titr olarak işsiz öğretmen yazdırdım…
Ankara Maltepe’de 12 Eylül mağduru eski parlamenter ve bürokratların kurduğu bir dernek lokaline takılıyordum. Eskimişler Derneği diye takılırdım ama, hiç birine de eski gözüyle bakmaz, meslek ve mevkileriyle hitabederdim üyelere.
Burada edindiğim dostlarımdan biri de Balıkesir Senatörü Necati Cebe idi.
Necati abi de öğretmen kökenliydi; meslektaşımdı. Kartımı görünce kızdı. “Ulan çocuk, işsiz öğretmen diye bir kavram yok Türkiye’de; başka bir unvan bulalım” demişti.
Oradan biliyorum işte, o yıllarda henüz işsiz öğretmenin bulunmadığını.
Şimdi sayıları 200 bini bulmuş…
Birlik oluşturmuşlar aralarında. Seslerini duyurmaya çalışıyorlar.
Ben de bugün onların sesine kulak verip, sorunlarından birini aktarıyorum…
* * *
Lise branş öğretmenlerinin pek çoğu Anadolu Öğretmen Lisesi mezunudur ve ÖSS’de çok yüksek puanlar alarak bu bölümlere girmiş, ülkenin zeki kişileridir. —Lise branş öğretmenlerinin hepsi “yüksek lisans derecesiyle” mezundur.—KPSS’ye girenlere ait verilerine göre yüz binin üzerinde lise branş öğretmeni işsizdir.—Liseler dört yıla çıkmasına rağmen hâlâ bir iş bulamayan lise branş öğretmenleri “dışlanmışlık, ezilmişlik, değersizlik” gibi duyguları her daim hissetmekte ve psikolojik sorunlar yaşamaktadır. İstihdam politikaları böyle sürerse çok yakında “işsiz öğretmen intiharları”na sıkça rastlayacağız.ÖSS’de binlerce öğrencinin sıfır aldığı, liselerde disiplinsizliğin kol gezdiği günümüzde, işinin ehli ve hepsi birer yüksek lisans mezunu olan lise branş öğretmenlerine daha fazla istihdam sağlanmasını ve Millî Eğitim Bakanlığı’nın öğretmen atamalarında ayırdığı kadro sayılarının “siyasî kriterlere” göre değil, gerçek ihtiyaçlara göre olmasını istiyoruz.Seçimden birkaç gün önce 200 binden fazla geçici işçiye kadro verilebilirken işsiz 200 bin öğretmen için, bu ülkenin aydın insanları için hiçbir şey yapılmamakta, üniversiteyi bitirmiş genç beyinler yalnızlığa, psikolojik bunalıma terk edilmektedir.Peki, okullarımızda kaç çeşit öğretmen olduğunu biliyor musunuz? İşte “Öğretmenlik Kariyer Basamakları”-Başöğretmen-Uzman öğretmen-Öğretmen-Aday öğretmen-Sözleşmeli öğretmen (4/b’li)-Mevsimlik öğretmen (4/c’li. Bu uygulama, Danıştay tarafından iki defa iptal edilmiştir.)-Vekil öğretmen-Ücretli öğretmen-Öğrenci öğretmen (Eğitim fakültesi öğrencileri, staj amaçlı olarak okullarda öğretmenlik yapar.)Halk dâhil herkes bizi görmezden gelmekte, “Sen daha atanamadın mı?”, “Bir adam olamayacaktın da niye okudun?” gibi sorularla rencide olmaktayız. Okulumuzu bitireli 3–4 yıl olmasına rağmen işsiz olduğumuz için geleceğimize dair herhangi bir plan yapamamaktayız.Hayatımızdan 3–4 yıl boşu boşuna akıp gitmekte. Sorunumuz o kadar had safhaya ulaştı ki artık öğretmen olduğumuzu söylemekten utanır hâle geldik. “Devleti iş kapısı olarak görmememiz” gerektiğini söyleyenler ve ülkeye hükmedenler, bizlere istihdam olanakları oluşturmak durumundadır. Kesinlen hortumlara, satılan şirketlere, alınan borçlara rağmen “üniversiteli işsiz” sayısı hiç azalmamaktadır. Rakamlarla büyüyen Türkiye, “yüksek lisans mezunu işsizleriyle” küçülmektedir.Lise branş öğretmenleri olarak kalkınmanın yanında “birazcık adalet” istiyoruz.“İşsiz öğretmen intiharları”nın patlak vermesine ramak kaldı. Lütfen sesimizi duyun ve duyurun.
del.icio.us |
Digg
Arkadaşına gönder
Çıktı al
Sadece Yazı
Yorumlar (0 Yorum Eklendi):
Yorumunuzu Ekleyin