“Devletin düştüğü bunca ağır kriz varken, bir de sizinle uğraşılmasın…” dedirtilecek, canını ortaya koymuş, iki aydır çoluk çocuk sefil olmuş işçilere.

Eski taktiktir bu… İktidarın başı dertteyse bir konuda, hemen başka bir sansasyonel sorun yaratılırdı. Özellikle de bu sorun dış sorun olurdu.

“Milletçe birlik ve beraberliğe en çok muhtaç olduğumuz şu günlerdeeee….!” diye başlayan nutuklar atılırdı.

Benim korkum da buydu.

Tekel işçilerinin çadırlarını başlarına yıkma planı tutmayacak gibi olunca, Yunanistan’la falan derin bir kriz yaratılmasından korktum. Allah saklasın o zaman direnişe devam edecek olan tekel işçileri “vatan haini” ilan edilirdi.

İyi ki o olmadı ama, daha da demagojiye açık bir sorun çıktı.

Meslek liselerinin katsayı hesaplaması kargaşasına izin vermeyen Danıştay’a dönüp, ne dedi Başbakan? “Ben İmam Hatip’liyim diye mi böyle yapıyorsunuz? Gülün değil mi? Acı acı güldürmedi mi bu laf sizi?

Allah aşkına söyleyin, bir devlet adamı bu kadar basit yaklaşabilir mi hukuksal bir konuya?

İyi valla, hangi meslek grubu aleyhine bir karar çıksa mahkemeden, o meslek kökenli bakan çıkıp, “hmmm…ben o meslektenim diye böyle yapıyor bunlar” mı diyecek?

*     *     *

Bu mantıkla tehlike şimdi şu:

Tekel işçileri, çadırların kaldırılması kararının durdurulması istemiyle Danıştay’a başvurdu. Aynı zamanda 4C uygulamasının iptali için de İdare Mahkemesi nezdinde dava açtı.

Danıştay, normal olarak yasalar çerçevesinde yıkım kararını durdurursa ne olacak? Ne olacağı belli değil mi?

Daha kavga gürültü yokken, “ben İmam Hatip’liyim diye mi böyle yapıyorsunuz?” diyen adam, tüm yüksek yargı organlarıyla papaz olduktan sonra ne der?

Demekle falan kalmaz; dört telden, dört dilden basar yaygarayı. En hafif söylem de, “yürütme organının icrasına yine bir hukuk darbesi yapılmıştır” şeklinde olur.

Kendisinin her sözünü hadis kabul eden bir sürü insan da buna inanır.

İnanmayanları da medyasındaki yalama diller iknaya uğraşır…

Sırf bu nedenle bile, işçi lehine karar verebilecek yargı organları psikolojik baskı altındadırlar şimdi.

Karar vermekte zorlanacaklar belki ama, şimdiye kadarki uygulamalara bakıldığında, yüksek yargı organlarının bu baskıları göğüslediğini ve yalnızca hukukun gereklerini yerine getirdikleri görülüyor.