Önce açılım dediler.

Aylarca onu tartıştık.

Bu arada esnaf, memur, tüccar kriz altında inim inim inlemeye devam ediyor.

İş bulanlar dahi aylarca çalıştıkları işyerinden maaş alamadılar.

Alamıyorlar.

Çekler, senetler ödenmeyen krediler, kredi kartı borçları…

Ülkedeki her üç kişiden birisi icra kapılarında sürünür oldu.

Milyonlarca kişi işsiz.

Ailesi borç içinde.

İşsiz gencine yardımcı olamıyor.

Açılım bitti.

Sıra geldi Anayasa değişikliğine.

Kimse bu 12 Eylül anayasasından memnun değil.

O tarihte cuntadan korkusuna oy verende memnun değil.

Şu an Anayasa değişikliği yapılmasını birçok insan istiyor.

Ama paket halinde getirilmesi.

Özgürlükleri kısıtlayıcı.

Birilerine krallık verici.

Bu şekilde fırsattan istifade geleceği kurtarma planı ile hazırlanan değişiklik yapılsın düşüncesinde olanlar azınlıkta.

Tüm Sivil toplum kuruluşlarının, siyasi partilerin, çok sayıda kurum ve kuruluşun üzerinde hem fikir olduğu yasalar çıkarılması lazım.

Cumhurbaşkanı bizden.

Başbakan ve bakanlarda

Tek başına da iktidarız.

Fırsattan istifade şu rahatsız olduğumuz kurumların yasal düzenleme ile elini ayağını bağlayalım.

Ya yarın seçilmede iktidar değişirse.

Ya 5 yıl sonra cumhurbaşkanı değişecek.

Gerçek gündem yerine sanal gündemlerle uğraşıyoruz.

Açılım tutmadı. Anayasa değişikliği verelim.

Bu ülkenin insanı, aç,

Ülkem insanı yoksul,

İnsanlar işsiz,

Toplum borç batağı içinde,

Karnı doymayan insanların derdi anayasa değişikliği veya açılım olamaz.

Olmaması lazım.

Kuşa bak Kuşa oyunundan uyanmak lazım.

Sormak ve sorgulamak gerekiyor.

Yoksa yarınımız bugünden daha kötü olacak.

İnşallah ben yanılırım ama gelişmeler bunu gösteriyor.

Mutlu ve aydınlık yarınlara…