Başbakanlık muhabiri olarak görev yapan bazı muhabirler yeni uygulama ile  Başbakanlıktan içeriye alınmayacakmış...

Çünkü, başbakanlık bazı muhabirlerin kartlarını yenilememiş yani bu muhabirlere ambargo koymuş...

İddiaya göre kartları iptal edilen muhabirler "yalan haber" yazmışlar….
Yalan haberler defalarca tekzip edilmesine rağmen muhabirler yalan haber yazmaya devam etmişler.

Başbakanlığın, Başbakanlık muhabirlerine koyduğu ambargo dünkü gazeteciler.com sitesinde böyle haber yapıldı.

****

Liderler, bürokratlar, iş adamları vs. kendilerini pohpohlayan, öven gazeteleri yandaş ilan eder, eleştiren gazetecileri karşı ve muhalif gazete olarak ilan eder.

Sorun tek taraflı değil çok taraflıdır.

****

Baba, çocuklarını da alarak pazara gider.

Domates, biber, soğan, maydanoz, patlıcan, kabak, yumurta alır. 

Baba, aldığı bu malzemeleri evin mutfağına getirir.

Evin aşçısı anne, bu malzemelerden isterse biber dolması isterse, musakka, isterse şakşuka, isterse, isterse türlü, isterse tüm malzemelerden azar azar kullanarak melemen yapar.

****

Bu benzetmeden yola çıkarak evin mutfağı, aşçısı olduğu gibi gazeteciliğin de “mutfağı”, tadını tuzunu ayarlayan aşçısı vardır diyebiliriz.

Aşçılıkta temel kural ister melemen olsun, ister türlü, isterse dolma; biberi acısıyla-tatlısıyla biber gibi sunmak, domatesi yeşili-kırmızısıyla domates gibi sunmak…

Özünü kaybeden biber, biber değildir, tadını kaybeden domates te domates değildir.

Özünü kaybeden zerzevattan önünüze konan yemek te yemek değildir; çünkü özünü kaybeden yemeği kimse yemez.

Öyleyse sorun ne pazardan çürük zerzevat almayan baba da ne de çürük-çarık satmayan zerzevatçıda…

Sorun aşçıda…

Sorunun kimde olduğunu bilen bir beyin ise sorunu, çürümüşlüğün merkezi ile çözmek yerine zerzevata ve zerzevatçıya kusur buluyorsa,  ambargo koyuyorsa, sorunun bir parçası olur sonunda aç kalır.

Sorunun ne olduğunu bilen aşçı da “karışmayın tuzuma-biberime” diyorsa o da müşteri kaybeder, sorunun diğer bir önemli parçası olur.

****

Pazarda başlayan ve müşteride biten bu hizmet zincirinde herkes birbirini sorunlu olarak görüyorsa, eleştiriyorsa ve çözüm yolu olarak kısıtlamayı, engellemeyi tercih ediyorsa yanlışlar silsilesinin içindeyiz demektir.

Bundandır ki sürekli olarak ”doğru haber, doğru yorum, doğru ilişkiler “ diyoruz…

Muhabiri “vur abalıya” durumuna getirmek  “Hırsını eşeğinden alamayıp, paldumundan alma”ya benzer.

Bu yüzden  ”doğru haber, doğru yorum, doğru ilişkiler “  ile kimseyi ne paldum yapalım, ne tekme atan ayak olalım, ne de eşek durumuna sokalım.

Hülasa ambargoyu uygun bulmuyorum…

Yalan haberi ise hiç hiçine uygun bulmuyorum…