Yaşam

2009 yılına girdik.

Tam bir hafta geçti bugünü de sayarsak.

Yeni umut ve beklentilerle birlikte yeni yıla ertelen mutluluklar.Hani ünlü şair Nazım Hikmet in sorduğu gibi ‘Mutluluğun resmini yapabilmek’

 Dünyayı yassı bir daire olarak düşünüyorum. Sen en ortada, merkezde, nokta şeklinde küçücük bir ruhsun. Dairenin en dışından içerilere, nokta olan küçücük sana ulaşan okların maruzundasın. 

Seni en çok etkileyenler, en yakınındakiler… Bu yüzden mi en uzak neyse oraya kaçma isteği…Yok, olmadı işte! Hoş geldin 2009! Hoş mu geldi sizce? 

İstediğin kadar mutlu satırlar yaz, zorla kendini sırıtmaya, adapte et mutluluğa…

Dünya pembe değil, hayat inişlerde çıkışlarda düz bir çizgide değil… Mutluluk sadece an’dan ibaretse, an’ların toplamı hayatınızın kaçta kaçı bir düşünün.  

  Bir yılbaşı gecesi doğal gazdan zehirlenen yedi genç ve kahrolan aileler… Boru çatlamış, rüzgâr ters esmiş… Boru mu bu? Boru! Yine ihmalcilik, yine bilgisizlik başka bir şey değil…Gazze de İsrail bombaları altında yaşamını yitiren masum Filistin halkı…

Dünya bu terörü elini kulunu bağlamış seyrediyor.Bir yandan krize de devam, her yerde tek konuşulan neredeyse. İşsizlik, geçimsizlik yine aynı, devam. Gülen yüz göremiyorum artık, gülse de yine anlık, öylesine, yalandan…

Sağımda, solumda, önümde, arkamda, darmadağın olmuş, çıkmazda insanlar… İstediğin kadar kendi çapında o mutluluğu yakala! Sen de o dairenin içindeysen payını alıyorsun…Ama biz insanlar neyse ki var olan savunma mekanizmaları sayesinde bir yerden tutunmaya çalışıyor, müthiş bir sabırlılık göstererek hayatta güzel farkındalıkları bulabiliyoruz.  Yine de…

 Çünkü biliyoruz ki biz insanlar güçlüyüz, daha doğrusu güçlü olmak zorundayız… İşte bu yüzden yıllardır yazımızı notalarken hep bir umutu aşılamaya umudun tükenmezliğini anlatmak amacıyla bir temennimizi yazıyoruz yazımınız sonuna. 

Bir gün mutlaka olacağına inancımızı yitirmeden

 Mutlu ve aydınlık yarınlara…